Sevgi Emek İster 

Hayvanları seviyoruz diyorlar, avlıyorlar.             Doğayı seviyoruz diyorlar , kirletiyorlar.               Ağaçları seviyoruz diyorlar , kesiyorlar.                 Birinin bana seni seviyorum demesinden çok korkuyorum. 

-Beyza 

Dur Dur

Bazen çok zor gibi gelen her şeyin üstünden gelecek gücü buluyoruz kendimizde. Bazen ise gücü bulacak mecalimiz olmuyor… Bu sefer şarjı biten telefonum değil, kendimim. Enerji kaynağımı da bulamıyorum. Sonu kötüyüm. Vesselam..

İsyan mı? Belki.

 Bir an önce büyüme isteği.. Ne büyük saçmalıkmış şimdilerde daha iyi anlıyorum. Küçükken bitmeyen oyunlarımız, sohbetlerimiz varmış en azından . Bugün bir araya gelip tek kelime konuşamayan insanlar olmuşuz. Günden güne öldürüyomuşuz aramızdaki bağları. Yazık.        

 Peki neydi bizi uzaklaştıran? Telefon? Televizyon? İnternet? .. Hepsi. Sanal alemin esiri olmuşuz. Sokağa çıkmaya üşenir olmuşuz. Kendimizi kaybediyoruz. Yavaş yavaş unutuyoruz benliğimizi. Biri çıksın ve dur desin artık. Aç gözünü etrafına bak desin. Dünya elindeki o küçücük şeyden ibaret değil desin .

 Biri çıksın ve kurtarsın artık  kaybolan benliğimizi…
-Beyza

Kalp Pusulası

Kalplerini kendilerine pusula tayin etmiş insanların rotasında mantık yoktur. Bu insanlar duygularıyla yollarına devam eder. Çoğu zaman duygularının esiri olsada bu yoldan asla vazgeçmezler. Çünkü bu yol bir gün mutlaka onlara doğru kapıyı aralayacaktır. 

-Beyza

🍀

​Pamuk ipliğinden hayallerim var benim.. ulaştıkça yenilerini eklediğim hiç vazgeçmediğim hayallerim. Çünkü hayaller mutsuz insanları ayakta tutan tek şey.

-Beyza

Passenger ✖

Uçurumun kenarındasın. Elinden tutmak isteyene izin vermiyosun, atlamaktan korkuyosun. Birinin seni itmesini bekliyosun belki de… 

Yaşam ve ölüm arasında ki o ince ipte yürümek her zaman kolay olmuyor. Tökezliyorsun, hatalar yapıyorsun, yol uzun gitmek istemiyorum diyorsun ama devam ediyorsun. Kalbin boğazın da atıyor sen devam ediyorsun. Ellerin.. Ellerin göğsünde aşağı bakıyorsun, korkuyorsun ama devam ediyorsun. Yaşamanın verdiği zevki tadamıyorsun. Yanında kim var ilgilenmiyorsun. Korkuların ve endişelerinle beraber devam ediyorsun. 

Bırakalım da ip bizi taşıyamamaktan korksun. Bırakalım o çeksin tüm derdi, tasayı. O korksun ya düşerse diye.. Neden tüm yükü biz taşıyoruz? 

Alıp başını gitmek gerek. Ama uzak diyarlara degil, kendi içine… Bir kere de kendi içimize yolculuğa çıkalım. Belki bilmediğimiz yerler, görmediğimiz bir biz vardır. Olamaz mı?

~Eda